Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει...

Μυρσίνη Λοΐζου

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Λέμε όχι στην ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση....

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις ο θυμός και η απογοήτευση είναι τεράστια...Ο ανασχηματισμός δεν βγάζει πουθενά, δεν θεωρήθηκε από κανενάν λύση και σαφώς κανείς δεν θα σταματίσει να αγωνίζεται μέχρι να πέσει η κυβέρνηση...Πρέπει όλοι να είμαστε στους δρόμους την Κυριακή 19 Ιουνίου την μέρα άλλωστε της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση...Να γίνει αποκλεισμός της Βουλής..Να συγκεντρωθούμε στα εξής μέρη τα οποία είναι:ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ-ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ-ΒΟΥΛΗ-
ΗΡΩΔΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ-ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΟΦΙΑΣ-ΣΕΚΕΡΗ-ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ-ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΑΜΑΛΙΣ-ΖΑΠΠΕΙΟ-ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και να δώσουμε το δυναμικό παρόν μας...
 
 
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ!ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 2!'ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ 1 ΚΑΙ Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ!ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!


Ταξιδεύοντας στο Σύνταγμα




Όποιος βρέθηκε στη μεγάλη χτεσινή συγκέντρωση της πλατείας Συντάγματος δεν πρέπει να έχει πια καμία αμφιβολία για το πώς δρα το παρακράτος. Αυτό που άλλαξε χτες είναι ο τρόπος που αντιδρούν οι πολίτες. Εδώ και πολλές μέρες, στη λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος, ένα από τα κύρια θέματα ήταν ο τρόπος αντίδρασης σε ένα χτύπημα της Αστυνομίας. Έχοντας την πρόσφατη περίπτωση της Ισπανίας κατά νου, όλοι ήταν σίγουροι πως η Αστυνομία θα χτυπήσει τη διαδήλωση του Συντάγματος και θα προσπαθήσει να τη διαλύσει – μαζί, βέβαια, με τις σκηνές και τις υποδομές. Αναζητούσαν λοιπόν πιθανούς τρόπους αντίδρασης και συζητούσαν για το ποιοι θα είναι αυτοί.
Η πρώτη προσπάθεια της Αστυνομίας να διαλύσει τη διαδήλωση του Συντάγματος έγινε χτες. Τα χημικά που έπεσαν στην πλατεία Συντάγματος ήταν απίστευτα πολλά και αδικαιολόγητα– ειδικά, αν σκεφτείς πως οι διαδηλωτές είχαν κάνει σαφές πως διαδηλώνουν και θα συνεχίσουν να διαδηλώνουν με ειρηνικό τρόπο.
Οι ασφαλίτες που παρακολουθούν τις συνελεύσεις και δίνουν αναφορά στους ανωτέρους τους το ήξεραν πολύ καλά αυτό. Και σίγουρα, είχαν ακούσει τον προβληματισμό όλων των ομιλητών για τα χημικά. Ξύλο μπορείς να κάτσεις να φας ή μπορείς να ξαπλώσεις κάτω και να μην κουνιέσαι – τα χημικά, όμως, δεν αντέχονται. Η πρόταση να φοράμε όλοι αντιασφυξιογόνες μάσκες δεν προχώρησε, αν και είναι ο μόνος πραγματικά αποτελεσματικός τρόπος να αντιμετωπίσεις τα χημικά.
Στη Βασιλέως Γεωργίου βρέθηκαν χτες κουκουλοφόροι. Είναι το αγαπημένο τους σημείο. Προσπερνώ το ότι επί 21 ημέρες δεν υπήρξε κάποιο βίαιο επεισόδιο στην πλατεία Συντάγματος. Προσπερνώ επίσης το ότι ήταν ολοφάνερο πως η πλειοψηφία αυτών των κουκουλοφόρων ήταν ασφαλίτες. Ας δεχτώ πως όλοι αυτοί ήταν ταραξίες που δεν είχαν καμία σχέση με την Αστυνομία.
Στη Βασιλέως Γεωργίου υπήρχαν εκατοντάδες ειρηνικοί διαδηλωτές. Αυτό που έκαναν τα ΜΑΤ ήταν να στέλνουν τους «ταραξίες» μέσα στους διαδηλωτές και να πετούν τελικά χημικά στους ανυπεράσπιστους διαδηλωτές, αφού οι «ταραξίες» είχαν λάβει τα μέτρα τους – μάσκες κλπ.
Σε ερώτηση οργισμένου διαδηλωτή στον αρχηγό της δύναμης των ΜΑΤ που ήταν στην Καραγιώργη Σερβίας «γιατί τους στέλνετε πάνω μας και μας πετάτε χημικά;», αυτός απάντησε πως «έγινε λάθος». Να δεχτώ πως ήταν λάθος. Τα λάθη, όμως, γίνονται μια φορά. Το συγκεκριμένο λάθος έγινε άπειρες φορές, με αποτέλεσμα η πλατεία Συντάγματος να πνιγεί στα χημικά και οι διαδηλωτές να τρέχουν να σωθούν (μαζί με τους τουρίστες). Η πορεία των συνδικάτων είχε ήδη τελειώσει, οπότε, η δύναμη των ΜΑΤ είχε τη δυνατότητα να «οδηγήσει» τους «ταραξίες» στη Σταδίου, όπου δεν υπήρχε κανένας διαδηλωτής. Δεν το έκανε.
Έχοντας παρευρεθεί σε δεκάδες πορείες τον τελευταίο χρόνο, ξέρω πια πότε θα εμφανιστούν οι «ταραξίες» και πότε θα χτυπήσουν τα ΜΑΤ. Δεν είμαι ο μόνος – το έχουν αντιληφθεί πια τουλάχιστον όλοι όσοι συμμετέχουν στις πορείες. Όλοι ξέρουμε πότε θα χτυπηθεί η πορεία. Μόλις μπαίνει στο Σύνταγμα. Χτυπιέται εκεί, ώστε –μόλις πέσουν τα δακρυγόνα- να διαλυθεί ο κόσμος και να μην φτάσει μπροστά στη Βουλή.
Το κακό με τις πορείες είναι ότι χτυπιούνται εύκολα και προβοκάρονται ακόμα πιο εύκολα. Όταν θέλεις να διαδηλώσεις μπροστά στη Βουλή, δεν έχεις κανένα λόγο να ξεκινάς από το Πεδίο του Άρεως ή την Ομόνοια – διαδηλώνεις κατευθείαν μπροστά στη Βουλή. Βέβαια, αυτό δεν συμφέρει κόμματα και συνδικάτα που θέλουν τους πελάτες τους χώρια. Γι’ αυτό μας ξέκαναν με ανούσιες πορείες και βόλτες για περισσότερο από ένα χρόνο, ενώ ήταν ολοφάνερο πως ο κόσμος ήθελε να διαδηλώσει στο Σύνταγμα.
Το σίγουρο είναι πως οι διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος –που διαδηλώνουν χωρίς κομματικές ταυτότητες- χάλασαν τη «συνταγή» της Αστυνομίας. Δίνοντας ραντεβού στο Σύνταγμα –και μένοντας εκεί-, έβαλαν δύσκολα στα ξεφτέρια της Ελληνικής Αστυνομίας. Το χειρότερο ,δε, είναι πως διαδηλώνουν ειρηνικά. Με συνθήματα, συνελεύσεις και μουσική.
Χτες λοιπόν, συνέβη κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ. Η διαδήλωση του Συντάγματος χτυπήθηκε ανελέητα με δακρυγόνα, αν και κανένας από τους διαδηλωτές δεν έκανε κάτι βίαιο. Με την πρόφαση των «ταραξιών», μας τρελάνανε στα χημικά. Αλλά το καινούργιο στοιχείο είναι ότι δεν φύγαμε. Η φωτογραφία που ακολουθεί έχει ενδιαφέρον.
Είναι γύρω στις 2 το μεσημέρι –δεν κοιτούσα και το ρολόι- και έχουμε καταφύγει στην οδό Φιλελλήνων, για να πάρουμε μια ανάσα. Στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος –την οποία αδειάσαμε αναγκαστικά λόγω των χημικών-, γίνεται πόλεμος ανάμεσα στα ΜΑΤ και τους «ταραξίες». Το συνηθισμένο «παιχνίδι». Το μπλοκ των μεταναστών αποχωρεί από την Όθωνος –όπου βρισκόταν- και τότε ο κύριος με το μπλε μπλουζάκι (νομίζω πως αυτός το ξεκίνησε) κάνει κάτι αναπάντεχο.
Γυρνάει προς τα πίσω, βλέπει τη Φιλελλήνων –που είναι γεμάτη από τη μια άκρη ως την άλλη με διαδηλωτές που δεν φεύγουν-, κάνει μια κίνηση με το χέρι και λέει «Πάμε!».
Πάμε; Πού πάμε; Η πλατεία έχει πνιγεί στα δακρυγόνα και μπροστά μας είναι οι ματατζήδες με τα γκλομπ,και οι «ταραξίες» με τα καδρόνια και τις κοτρόνες. Εμείς δεν έχουμε τίποτα – μόνο που είμαστε πάρα πολλοί.
Ο κύριος με το μπλε μπλουζάκι σηκώνει τα χέρια ψηλά, αρχίζει να χτυπάει τις παλάμες του και να περπατάει προς την πλατεία. Κατά ένα περίεργο τρόπο, αρχίζουμε όλοι να περπατάμε προς την πλατεία και να χτυπάμε τις παλάμες μας.
Μέσα σε λίγα λεπτά, έχουμε βρεθεί στη μέση της πλατείας, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται. Κάνουμε πάλι πίσω και μετά από λίγο κάνουμε πάλι το ίδιο. Αυτό το μπες-βγες στην πλατεία κράτησε πολλή ώρα.
Τελικά, τα ΜΑΤ κατάφεραν να βγάλουν τους διαδηλωτές –εκτός από τους πολύ γενναίους και πολύ ανθεκτικούς- από την πλατεία. Το πόσο στημένο ήταν αυτό φάνηκε, όταν –με το πρόσχημα πάντα των «ταραξιών»- έριξαν δακρυγόνα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος, την ώρα που εκατοντάδες διαδηλωτές χόρευαν πεντοζάλη.
Επικράτησε πανικός και –για να μην κάνω τον ήρωα- θα πατούσα και τη μάνα μου εκείνη την ώρα, για να καταφέρω να βρεθώ σε ένα σημείο που θα μπορώ να πάρω αέρα. Όταν έφτασα στην κορυφή των σκαλοπατιών –απέναντι από τη Βουλή-, είδα πως τα ΜΑΤ ήταν πια ανάμεσα στις σκηνές.
Θα ήθελα πολύ να ήμουν ο Σούπερμαν και να γυρνούσα και να τους πλάκωνα στις σφαλιάρες –γιατί είναι αλήτες-, αλλά δεν είμαι και έφτασα ως το Ζάππειο, για να μπορέσω να συνέλθω λίγο.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτή τη φορά δεν φύγαμε. Ακόμα κι όταν η πλατεία Συντάγματος έγινε κόλαση από τα δακρυγόνα –και δεν μπορούσε να σταθεί άνθρωπος-, αρχίσαμε σιγά σιγά να επιστρέφουμε.
Γιατί, όμως, τις προηγούμενες φορές διαλυόμασταν απογοητευμένοι –μετά από τα πρώτα δακρυγόνα- και αυτή τη φορά επιστρέψαμε; Νομίζω πως αυτή τη φορά επιστρέψαμε γιατί είχαν προηγηθεί οι 21 ημέρες διαδήλωσης στο Σύνταγμα. Δεν σου έκανε καρδιά να σηκωθείς να φύγεις, όταν ήξερες πως οι άνθρωποι με τους οποίους συναντιέσαι και συζητάς κάθε βράδυ θα μείνουν εκεί. Κάτι τέτοιο θα ήταν σαν προδοσία.
Μπορεί να μη συμφωνείς στα πάντα με αυτούς τους ανθρώπους, μπορεί κάποια στιγμή να παίρνεις ανάποδες με τη διαδικασία στη συνέλευση, μπορεί να σε ενοχλούν κάποια συνθήματα, αλλά είσαι 3 εβδομάδες στον ίδιο χώρο μαζί τους, με αίτημα τη δημοκρατία. Και θα σηκωθείς να φύγεις επειδή τα ΜΑΤ έριξαν δακρυγόνα; Και πυρηνικά να ρίξουν, πάλι θα γυρίσουμε.
Οι διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος ξέρουν καλά γιατί βρίσκονται στο Σύνταγμα. Δεν διαδηλώνεις 3 εβδομάδες σε μια πλατεία για πλάκα. Ειδικά, αν είσαι Έλληνας και βαριέσαι τα πάντα από τη δεύτερη μέρα.
Χτες το μεσημέρι, την ώρα που περπατούσαμε όλοι μαζί προς την πλατεία Συντάγματος -και χτυπούσαμε τα χέρια μας-, αισθάνθηκα περήφανος. Και για εμένα, και για τους ανθρώπους μαζί με τους οποίους περπατούσα.
Βέβαια, αν είχα φάει κάνα γκλομπ ή κάνα καδρόνι στο κεφάλι, τώρα –εκτός από περηφάνια- θα είχα και πονοκέφαλο.

Kαι συμπληρώνω εγώ(underground Με στρας) Το παρακράτος καλά κρατεί...






Πηγή: pitsirikos.net

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Frangoulis Marios - Mikros Prigkipas




"Αν όμως μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα γίνει ηλιόλουστη. Θα αναγνωρίζω το θόρυβο ενός βήματος διαφορετικού απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα θα με κάνουν να κρύβομαι κάτω από τη γη. το δικό σου, σαν μουσική, θα με τραβάει έξω από τη φωλιά μου. Κι έπειτα κοίτα. Βλέπεις εκεί πέρα, τα χωράφια με το στάρι; Τα χωράφια με το στάρι δε μου θυμίζουν τίποτα. Κι αυτό είναι λυπηρό. Όμως εσύ έχεις μαλλιά χρυσαφένια. Θα είναι υπέροχο λοιπόν όταν θα με έχεις εξημερώσει. Το στάρι, που είναι χρυσαφένιο, θα μου θυμίζει εσένα. Και θα μ' αρέσει ν' ακούω τον άνεμο μέσα στα στάχυα... Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού"

"Να το μυστικό μου, είπε η αλεπού. Είναι πολύ απλό: Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια. Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλο σου που το κάνει τόσο σημαντικό..."

Μάθε παιδί μου....Γράμματα;;

Και ποιός δεν έχει χιλιοακούσει αυτή τη φράση όταν ήταν μικρός...Συνέχεια δίάβασε διάβασε και διάβασε...Πρέπει να πας πανεπιστήμιο πρέπει να σπουδάσεις να κάνεις ένα καλό μεταπτυχιακό και στη συνέχεια να βρεις μια καλή δουλεία για να βγάλεις τα προς το ζειν...2011 και τίποτα δε θυμίζει τα προαναφερθέντα...Ήδη από το σχολείο υπάρχει στείρα μάθηση και γνώση, οι γονείς μέσα στο άγχος τους να κάνουν το καλύτερο για το παιδί τους το φοτρώνουν συνεχώς με άχρηστες γνώσεις ενώ δεν διστάζουν απο μικρή ηλικία να το φορτώσουν με τα διάφορα φροντιστήρια ξένων γλωσσών καθώς σε μεγαλύτερες ηλικίες δεν αργούν να γράψουν τα παιδία τους σε φροντiστήρια αρχαίων, μαθηματικών και ούτ το κάθε εξής...Από εκεί ήδη ξεκινάει και η υποβάθμιση του σχολείου και δει του δημοσίου...Θα έλεγα μια υποβάθμιση των πάντων...Της δημόσιας παιδείας και των εφοδίων που παρέχει...Υποβάθμιση των καθηγητών και των δυνατοτήτων που παρέχει το δημόσιο σχολείο...Στον αντίποδα ενισχύουμε τα φροντιστήρια(γιατί έχουμε την άποψη πως αν πληρώσεις κάτι θα μάθεις) ενώ μισθοί ολόκληροι ξοδεύονται εκεί με την προυπόθεση το κάθε παιδί να πάρει απαραίτητα εφόδια για τη ζωή του και  να μπει στο πανεπιστήμιο..Και κει ξεκινάει η τραγική ειρωνεία...Κάποτε όλοι έιχαν όνειρα στόχους να μπουν στο πανεπιστήμιο να σπουδάσουν κάτι και να γίνουν κάτι στη ζωή τους...Τα δεδομένα δυστυχώς άλλαξαν...Έρχεται να καπελώσει την παιδεία καθώς και τα πανεπιστήμια  η αναθεώρηση του Άρθρου 16 ..Εν συνεχή  ακολουθεί νόμος πλαίσιο για τα πανεπιστήμια γίνεται λόγος για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου συνεχίζουμε με τις μείωσεις προσωπικού, έχουμε αναστολή εργασιών  σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα καθώς και σε Τει...Πολλά τμήματα κλείνουν η τείνουν να κλείσουν το ένα μετά το άλλο ενώ manager και χορηγοί τείνουν να μπουν στη σχολή...Χρηματοδότητηση μηδέν ενώ προυπολογισμός ελάχιστος μέ ένα υπουργείο παιδείας να πιέζει για την πρόσληψη έκτακτου προσωπικού...Μην ξεχάσω να αναφέρω και τα συγγράματα που πλέον  κάποια από αυτά οι φοιτητές αναγκάζονται να τα αγοράσουν....Και ρωτώ αξίζει άραγε να κοπίασεις τόσο πολύ για να μπεις σε ένα τόσο σάπιο σύστημα που το πανεπιστήμιο υποβαθμίζεται μέρα με τη μέρα και η ανεργία έχει φτάσει στα ύψη χώρις καμία προοπτική εργασίας και ενισχύοντας κατά κατά κάποιο τρόπο τον  υποχρεωτικό εθελοντισμό επ αορίστον;;Εγω πιστεύω πως αξίζει μόνο και μόνο γιατί η γνώση είναι ανεκτίμητη και μέσα απο αυτή γίνεσαι καλύτερος μέρα με τη μέρα...Αντιλαμβάνεσαι την αξία της  ενώ διευρύνεις τους ορίζοντες σου...Ας καλλιεργηθείς πίστεψε με θα έρθει η μέρα που δε θα βγεις χαμένος...Άλλωστε όπως είχε γράψει και ο Μπρεχτ:


Μάθαινε και τ’ απλούστερα!Γι’ αυτούς που ο καιρός τους ήρθε ποτέ δεν είναι πολύ αργά!Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Υπερασπίζομαι την αναρχία(Διαχρονική πάντα Κατερίνα γώγου)

Μη με σταματάς. Ονειρεύομαι.
Ζήσαμε σκυμμένοι αιώνες αδικίας.
Αιώνες μοναξιάς.
Τώρα μη. Μη με σταματάς.
Τώρα κι εδώ για πάντα και παντού.
Ονειρεύομαι ελευθερία.
Μέσα απ' του καθένα
την πανέμορφη ιδιαιτερότητα
ν' αποκαταστήσουμε
του Σύμπαντος την Αρμονία.
Ας παίξουμε. Η γνώση είναι χαρά.
Δεν είναι επιστράτευση απ' τα σχολεία
Ονειρεύομαι γιατί αγαπώ.
Μεγάλα όνειρα στον ουρανό.
Εργάτες με δικά τους εργοστάσια
συμβάλουν στην παγκόσμια σοκολατοποιία.
Ονειρεύομαι γιατί ΞΕΡΩ και ΜΠΟΡΩ.
Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές».
Οι φυλακές τους «τρομοκράτες»
Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους».
Το προϊόν την «ανάγκη»
Τα σύνορα τους στρατούς
Όλα η ιδιοχτησία.
Βία γεννάει η Βία.
Μη ρωτάς. Μη με σταματάς.
Είναι τώρα ν' αποκαταστήσουμε
του ηθικού δικαίου την υπέρτατη πράξη.
Να κάνουμε ποίημα τη Ζωή.
Και τη Ζωή πράξη.
Είναι ένα όνειρο που μπορώ μπορώ μπορώ
Σ' ΑΓΑΠΩ
και δεν με σταματάς δεν ονειρεύομαι. Ζω.
Απλώνω τα χέρια
στον Ερωτά στην αλληλεγγύη
στην Ελευθερία.
Όσες φορές χρειαστεί κι απ' την αρχή.
Υπερασπίζομαι την ΑΝΑΡΧΙΑ.

Πέφτει η αυλαία σήμερα για το φεστιβάλ των Hippes στα Μάταλα

Τα παιδιά των λουλουδιών συναντληθηκαν και πάλι σε μια μεγάλη γιορτή που διοργανώθηκε στην Κρήτη. Πρόκειται για το Matala Festival που  διεξήχθει από τις 11 έως τις 13 Ιουνίου. Στο φεστιβάλ συμμετείχαν πάνω από πενήντα καλλιτέχνες. Στο πλαίσιό του, υπήρξαν εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, graffiti art, εκθέσεις δίσκων βινυλίου της περιόδου 60 και 70, παρέλαση αυτοκινήτων Hippie Style, και πολλές εκπλήξεις. Τα Μάταλα έχουν γεμίσει από σήματα ειρήνης και οικολογικά μηνύματα. Το φεστιβάλ ήταν μια ιδέα του Γερμανού συγγραφέα, Arn Strohmeyer, που  η αγάπη του για την Κρήτη τον οδήγησε στη δημιουργία ενός λευκώματος με το όνομα «The Myth of Matala». Μέσα σε αυτό αναλύει 12 ιστορίες πρώην hippies που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά από τους ίδιους στα Μάταλα στις 11 Ιουνίου.
    Με αφορμή αυτή τη γιορτή των hippies, ας θυμηθούμε το φεστιβάλ-σύμβολο της δεκαετίας του 60 που παραμένει αξεπέραστο, όχι μόνο για όσους ήταν εκεί, αλλά και για όλους όσους αγαπούν τη ροκ μουσική.
    Στις 15 Αυγούστου 1969 ξεκίνησε το μεγαλύτερο φεστιβάλ όλων των εποχών, το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, η γιορτή της μουσικής, της αγάπης και της ειρήνης: το Woodstock. Το όνομά του απέκτησε μυθικές διαστάσεις όχι μόνο γιατί συγκέντρωσε τους μεγαλύτερους rock stars εκείνης της εποχής στην ίδια σκηνή, αλλά κυρίως γιατί τα άτομα που βρέθηκαν εκεί μοιράζονταν το κοινό όραμα της προσωπικής ελευθερίας, της παγκόσμιας ειρήνης και της ανιδιοτελούς αγάπης.
    Όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα των John Roberts και Joel Rosenman, οι οποίοι θέλησαν να μεγαλώσουν τις ήδη τεράστιες περιουσίες τους. Όμως το Woodstock Music And Art Fair εξελίχθηκε σε μια ελεύθερη συναυλία που τελικά οι διοργανωτές της δεν έβγαλαν σχεδόν καθόλου χρήματα. Αν και, αρχικά, υπήρχε μεγάλη ανησυχία για το αν θα γίνει το φεστιβάλ γιατί σχεδόν τίποτα δεν ήταν έτοιμο, τελικά, το πρωί της 15ης Αυγούστου βρίσκονταν όλα στη θέση τους. Μοναδικό εμπόδιο σε όλο το τριήμερο στάθηκε η βροχή, η οποία έπεφτε συνεχώς, αλλά δεν πτόησε καθόλου τους 500.000 hippies που είχαν ήδη συγκεντρωθεί και απολάμβαναν αυτή τη μαγική, ανεπανάληπτη μουσική συνάντηση.
    Οι καλλιτέχνες που ανέβηκαν στην σκηνή του Woodstock ήταν μερικοί από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μουσικής.
    Ο Richie Havens ήταν αυτός που άνοιξε το τριήμερο, ερμηνεύοντας το Freedom. Αργότερα ανέβηκε στην σκηνή ο Ravi Shankar, ο κυριότερος εκπρόσωπος της Ινδικής μουσικής στη Δύση. Την επόμενη μέρα εμφανίστηκε ο Santana με τη μπάντα του, η Janis Joplin με τους Kozmic Blues Band και οι θρυλικοί The Who, που κατά την διάρκεια της εμφάνισης τους, όρμησε στη σκηνή ο ακτιβιστής Abbie Hoffman, άρπαξε το μικρόφωνο από τον τραγουδιστή και μιλούσε στον κόσμο. Τον σταμάτησε όμως, πολύ γρήγορα ο κιθαρίστας του γκρουπ, Pete Townshend, που τον χτύπησε με τη κιθάρα του και τον κατέβασε από την σκηνή. Η Τρίτη μέρα ξεκίνησε μουσικά με τους Jefferson Airplane. Την σκυτάλη πήρε ο Joe Cocker, ο οποίος εντυπωσίασε με την ερμηνεία του στο τραγούδι των Beatles «With a Little Help from My Friends». Ακολούθησαν οι Sha-Na-Na και φυσικά ο αξεπέραστος Jimi Hendrix, με την εμφάνιση του οποίου, το πρωί της 18ης Αυγούστου τελείωσε το Woodstock.
    Το φεστιβάλ του Woodstock δίνει σε όλους μας ένα μήνυμα ελπίδας ότι μπορούμε όλοι μαζί να περάσουμε ένα ειρηνικό τριήμερο αφήνοντας την αγάπη μας για την καλή μουσική να μας ενώσει. 
 3days:Peace and music :)
  
Πηγή:http://fairy-artsoul.blogspot.com/2011/06/hippies.html








DEBTOCRACY




Το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ που στηρίχθηκε αποκλειστικά στην οικονομική ενίσχυση των θεατών και το οποίο θα διατίθεται χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
      Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation, το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του '70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα....Σενάριο-Σκηνοθεσία: Άρης χατζηστεφάνου

Μαριναλέντα, η γη της ουτοπίας...

«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Το ΔΝΤ είναι μια σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται - για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο», υποστηρίζει ο Ισπανός Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, ο επί 31 χρόνια κομμουνιστής δήμαρχος της Μαριναλέντα..
     Η Μαριναλέντα, στην επαρχία της Ανδαλουσίας, είναι μια κοινότητα 2.700 κατοίκων που δεν αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας. Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλά επενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.

<<Το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω μια κοινωνία χωρίς τάξεις, χωρίς πλούσιους και φτωχούς», λέει ο 55χρονος δήμαρχος>>

Zeitgeist



Ξέρεις οι οικονομολόγοι στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου οικονομολόγοι.Είναι προπαγανδιστές της αξίας του χρήματος. Αυτό το σύστημα είναι πιο σπάταλο.Έτσι ουσιαστικά δεν έχετε να κάνετε με ένα οικονομικό σύστημα αλλά θα έλεγα στο σημείο αυτό με ένα αντί-οικονομικό σύστημα...

Κατάθεση ψυχής από τον Giorgio Gaber....


Spanish Revolution

http://www.youtube.com/watch?v=N-M60d5idFE&feature=player_embedded 


Θα κρατήσω τα παρακάρω λόγια: Την αλλαγή όσο και να θέλουν δεν μπορούν να την αποφύγουν...΄Κοινή γνώμη΄ δεν υπάρχει πια..Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους..1)Δεν μας ανατρέφουν πια σαν σκεπτόμενα όντα 2) Φταίει σήμερα η εξουσία που  είναι οικονομική εξουσία και ελέγχει τα μέσα  ενημέρωσης.Με αποτέλεσμα  η τηλεόραση να γεμίζει με σκουπίδια τα μυαλά των ανθρώπων. Πρέπει να συνεχίσουμε να κερδίσουμε μάχες, πρέπει να δοθούν ανεξάρτητα αν χάσουμε η κερδίσουμε..Πρέπει να δοθούν ακόμη και....για να δοθούν. Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, και λέω όχι δεν είναι απλώς εφικτός είναι βέβαιος..Ένας διαφορετικός κόσμος είναι κάτι σίγουρο...




Syntagma Square...(Amber Alert)

Είναι σε όλους μας γνωστό ότι πριν λίγες μέρες κατατέθηκε το μεσοπρόθεσμο στη βουλή και ότι στις 30 του μήνα ξεκινούν οι διεργασίες για την ψήφιση του...Ο κόσμος στο Σύνταγμα συνεχίζει ακάθεκτος, τα συνθήματα παραμένουν στο προσκήνιο και όλοι περιμένουμε την επόμενη μέρα...Στις 15 Ιουνίου έχει προγραμματιστεί Γενική Απεργία...Όπως δηλώνουν Άλλωστε και οι ΄ Αγανακτίστας΄ μέσω του real-democracy.gr, «στις 15 Ιουνίου δεν εργαζόμαστε και δεν καταναλώνουμε. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα»...Μάλιστα την ημέρα εκείνη οι Αγανακτισμένοι σκοπεύουν να προχωρήσουν σε περικύκλωση της Βουλής. Ήδη, έχουν δώσει τρία μεγάλα ραντεβού: μπροστά από το Κοινοβούλιο, στο μετρό Ευαγγελισμός και στο Παναθηναϊκό Στάδιο...Είναι ανάγκη θα έλεγα τόσο στις 15 Ιουνίου όσο και στις 30 που ψηφίζεται το μεσοπρόθεσμο να είμαστε όλοι κάτω, να δώσουμε τον παλμό μας και να πούμε Φτάνει πια ως εδώ...Η ΄πολιτική χούντα΄ δε θα περάσει...Να πετύχουμε αυτό που είχαμε πετύχει στις 5 Μαίου του 2010. Αναφέρομαι στο πλήθος κόσμου που μετα βίας κρατήθηκε για να μην μπει στην Βουλή...Ας προτιμήσουμε εκέινες τις μέρες να χάσουμε ένα μπάνιο στην παραλία  και να παραλύσουμε τα πάντα ....Μην ακούς τους καρχαρίες, χάσε ένα μπάνιο για να χάσουν τον ύπνο τους.
 Τέλος πρέπει να πω ότι εκείνες τις μέρες πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα...Τα όργανα 'κατάστολής΄ θα είναι παντού,ενισχύσεις θα έρθουν από όλες τις πόλεις της χώρας ενώ δεν νομίζω ότι θα εκλείψουν δείγματα τραμπουκισμού από τους ΄φίλους' μας τους ματατζήδες η ακόμα και  ρήψη χημικών...Άλλωστε ήδη έχουν τοποθετήσει κυγκλιδώματα ενώ οι κλούβες κάνουν έντονη την παρουσία τους...Ότι αρμόζει άλλωστε σε ένα ΄Δημοκρατικό πολίτευμα΄...Ευτυχώς πλέον τίποτα από όλα αυτά δεν μας τρομοκρατεί....Μας έχει διδάξει άλλωστε το Πολυτεχνείο...


  ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ. Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ.




    Τα Συμπεράσματα δικά σας...


Τούτες τις μέρες....

Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει, μας κυνηγάει
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος

Πιο κοντά, πιο κοντά
μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους

Μέσα στις τσέπες του παλιού πανωφοριού τους
έχουν μικρά τζάκια να ζεσταίνουν τα παιδιά
Κάθονται στον πάγκο κι αχνίζουν
απ' τη βροχή και την από στάση
Η ανάσα τους είν' ο καπνός ενός τραίνου
που πάει μακριά, πολύ μακριά
Κουβεντιάζουν
και τότε η ξεβαμμένη πόρτα της κάμαρας
γίνεται σαν μητέρα που σταυρώνει τα χέρια της
κι ακούει

Πιο κοντά, πιο κοντά
Τούτες τις μέρες...
Πιο κοντά, πιο κοντά...

Γ.Ρίτσος( Πόσο επίκαιρος δυστυχώς)

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Οι Αγανακτισμένοι και το κακό Συναπάντημα...

Ας τα πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή...Όλα ξεκίνησαν από ένα σύνθημα...' Κάντε ησυχία μη ξυπνήσουν οι Έλληνες'. Αυτό το σύνθημα ήταν το ένευσμα να το πω;Το κίνητρο αν θέλετε να σηκωθεί επιτέλους ο Έλληνας από τον καναπέ του να πει φτάνει πια ως εδώ...Η αλήθεια είναι πως στην αρχή ήμουν πάρα πολύ δίσπιστη με το εν λόγω εγχείρημα μόνο και μόνο που είδα στο ιστοχώρο του facebook 'Αγανακτισμένοι πολίτες ξεσηκωθείτε' απογοητεύτηκα γιατί ΄κακά΄ τα ψέματα ο τίτλος δε σε προιδεάζει με τον καλύτερο θετικό τρόπο. Κάλιστα θα μπορούσε να είναι ας πούμε εξοργισμένοι στους δρόμους...Εκτός από αυτό όμως...Κανείς δε μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό που συνέβει μέσω του facebook θα μπορούσε να φέρει αυτό το αποτέλεσμα...Μόλις το είδα μόνο και μόνο από περιέργεια είπα ότι θα κατέβω και γω στο Σύνταγμα να δω πόσο κόσμο θα μαζέψει και αν αυτό όντως θα οδηγήσει κάπου και θα φέρει κάποια θετικά αποτελέσματα...Βγαίνοντας από το μετρό άκουγα από παντού φωνές συνθήματα...Υπέθεσα ότι θα χει μαζευτεί μία μερίδα κόσμου η οποία ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα...Πραγματικά εξεπλάγην όλη η Αθήνα εκείνη την ημέρα ήτανε κάτω δεν μπορούσα να το πιστέψω..Από την μία ένιωσα τεράστια χαρά που επίτελους ο κόσμος 'ξύπνησε' από την άλλη ένιωσα τεράστια λύπη που τόσα χρόνια όλο αυτό το εγχείρημα δε μπόρεσε να το πραγματοποιήσει ο Αριστερός χώρος...Θα μου πείς όταν ο κόσμος βλέπει μια Αριστερά  διασπασμένη σε χίλια κομμάτια ποιόν και τι ακριβώς να εμπιστευτείς; Όταν και αυτή η ίδια δεν ξέρει ουσιαστικά τι θέλει....Με τα πολλά και τα λίγα ξανακατέβηκα αρκέτες φορές στο Σύνταγμα...Είχε γίνει αυτό που φοβόμουν...Συνθήματα χωρίς ουσία...Γιουχάρισμα όχι μόνο στα δύο μεγάλα κόμματα αλλά σε όλους με συνθήματα τύπου ' Να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή και τέτοια' ...Δεν έβλεπα να υπάρχει πολιτικός παλμός δεν έβλεπα να γίνονται πολιτικές συζητήσεις μεταξύ των ατόμων εκεί μόνο σημαίες κατσαρόλες μούτζες και τίποτα παραπάνω...Σκέτη απογοήτευση...Παρ όλα αυτά ήθελα να μην είμαι προκατειλημένη και άφησα να περάσει καιρός να δω αν όντως αυτό το αυθόρμητο που βγήκε στο δρόμο και ξέσπασε θα μορφοποιηθεί θα γίνει κάτι ουσιαστικό...Ξεκίνησαν συνελεύσεις στην πλατεία Συντάγματος, συμμετείχε και συμμετεχει πολύς κόσμος, ο καθένας μπορεί να διατυπώσει την άποψη του άλλωστε  βγαίνουν και διάφορα ψηφίσματα μέσα από τις συνελέυσεις...Το είδα σαν κάτι θετικό αλλά και πάλι δεν μου αρκούσε αυτό...Βλέπω ότι έχουμε γίνει η κάτω πλατεία στη οποία υπάρχει ανταλλαγή απόψεων υπάρχει δράση και αντίδραση υπάρχει παλμός και ψυχή και ο πάνω δρόμος που μουτζώνει κράζει και στέκεται μπροστά στη βουλή κοιτώντας την... Από τις μέρες που κατέβηκα κάτω κατάλαβα ότι το  απολιτικ έχει αρχίσει πλέον να γίνεται μόδα...Ο κανένας κυριαρχεί παντού και η Αρίστερά τείνει να εξαφανιστεί σταδιακά από το προσκήνιο...Κάποτε ήταν απαράδεκτο να ήσουν απολιτικ να μην είχες πολιτική σκέψη και άποψη τώρα δυστυχώς είναι νεομοντερνισμός της εποχής...Σε όλο αυτό βέβαια πολύ μεγάλο ρόλο έπαιξαν και οι αγαπημένοι μου 'δημοσιοκάφροι' οι οποίοι από την αρχή των αγανακτίστας όπως τους αποκαλώ εγώ συνέχεια τόνιζαν ότι είναι άνθρωποι χωρίς πολιτική σκέψη και κρίση και ότι εμμέσως πλην σαφώς έχει κατέβει όποιος να ναι...Άλλο το απολιτικ και άλλο το ακοματικ...Ναι κατέβηκε κόσμος που όντως είναι απολιτικ αλλά μπορεί να ενημερωθεί να ζυμωθεί και να γίνει άτομο με πολιτική σκέψη και κάτεβηκε και κόσμος που το μόνο που ήθελε ήταν να φωνάξει και να πει όχι δεν θέλουμε να χάσουμε την δουλειά μας δεν θέλουμε να πουληθεί η χώρα στην οποία μεγαλώσαμε το οποίο και αυτό δεκτό(Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο αν είμαι υπερ η κατά όλου αυτού, μάλλον κάπου στη μέση θα έλεγα)...Επίσης πάντα οι αγαπημένοι μου ΄δημοσιοκάφροι΄ θέλαν με τον ένα η τον άλλο τρόπο να καπελώσουν όλο αυτό...Πρόσφατα μάλιστα κατηγόρησαν  τον απλό κόσμο που είχε κατέβει( βλέπε μαμάδες με καρότσια, μεγάλο κόσμο, κ.α) γιατί λέει προσπάθησαν να μπουν στην βουλή...Και με τη σειρά της  η λατρεμένη μας ελληνική αστυνομία  αυτά τα καλά παιδιά οι ματατζήδες θεώρησαν σωστό να τους ρίξουν χημικά...Φυσικά η τηλεόραση υπερασπίστηκε τους καημένους τους βουλευτές που δεν μπορούσαν να βγουν από την βουλή και που τραμπουκίστηκαν από τον απλό ελλημικό λαό...Τέλος θεωρώ απαράδεκτο το ότι οι βουλευτές των αριστερών κομμάτων μπορούν και είναι ακόμα μέσα στη βουλή...Ήδη έπρεπε να βρίσκονται κάτω με τον κόσμο και όχι να κάθονται μέσα και να είναι όλο λόγια αλλά απο πράξεις τίποτα...Όσο για το ειρηνικό της υπόθεσης δεν πιστέυω ότι με το να κοιτάμε τη βουλή θα άλλαξουμε κάτι μπορούμε σαφώς να πιέσουμε καταστάσεις και να τους κάνουμε να ταρακουνηθούν λίγο αλλά μετά τι?Ήδη έχει κατατεθεί το μεσοπρόθεσμο..Άλλωστε καμία επανάσταση δεν ήταν Ειρηνική...Βέβαια δε ξέρω να υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι γίνεται να υπάρξει άμεση δημοκρατία χωρίς 'ηθική΄ επαναστάση...
        Η ιστορία του πολυτεχνείου μας διδάσκει ότι δεν αρκεί μια επανάσταση για να κερδιθεί η ελευθερία.Ο πιο δύσκολος αγώνας είναι αυτός που ακολουθεί μετά την ανατροπή των κυβερνήσεων, μετά τις επαναστάσεις διότι τότε ο λαός χάνει συνήθως τη δυναμικότητά του και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο. Τις τελευταίες μέρες η οργή του ελληνικού λαού αλλά και του κόσμου γενικότερα όλο και μεγαλώνει κι αυτό θα' χει αναπότρεπτη συνέπεια μια μεγάλη πολιτική ρήξη. Ίσως και να βιώσουμε την καθαίρεση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Ας μη βιαστούμε όμως να σηκώσουμε τα λάβαρα της νίκης....

ΥΓ:  H τελευταία παράγραφος είναι από το http://anthropini-epanastasi.blogspot.com


Θα κλείσω με αυτούς τους στίχους που με εκφράζουν πολύ ...Αφιερωμένους σε όλους τους Αγανακτισμένους εξοργισμένους τους ' σημαιοφόρους΄ του Συντάγματος τους απολιτίκ και τους ακοματικ γιατί πάνω από όλα είμαστε εμείς είναι ο άνθρωπος:

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία. Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄τις οβίδες.Δεν έχεις καιρό δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.... Tάσος Λειβαδίτης...

16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Όταν η εκμετάλλευση δεν έχει όρια, η αντίσταση δεν γνωρίζει σύνορα!

Δύσκολοι καιροί… Όπου οι άρχοντες θέλουν να πουλήσουν τα πάντα, να ξεριζώσουν καθετί που θυμίζει κοινωνική δικαιοσύνη, όπου οι πλούσιοι δεν αρκούνται στην αύξηση των κερδών τους αλλά θέλουν να τα ασφαλίσουν με την επικράτηση της απόλυτης φτώχειας και απόγνωσης, όπου η απληστία των κυρίαρχων μπορεί να συγκριθεί μόνο με τη θρασύτητά τους.
Επικίνδυνοι καιροί… Γιατί όσο η απελπισία δεν γίνεται οργή και η αγωνία αγώνας, οι «από κάτω» τρομάζουν και διαλύονται, στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου, επειδή νιώθουν ξένοι στον ίδιο τους τον τόπο αγανακτούν με τους ξένους και όχι με αυτούς που προκαλούν την εξαθλίωση και την ξενιτιά, βρίζουν το σύστημα αλλά υποτάσσονται στο κράτος.
Καιροί παράξενοι… Όπου δίπλα στη δυσανεξία και τη βαρβαρότητα, την παθητικότητα και τον ατομικισμό ανθίζουν μοναδικά παραδείγματα συλλογικότητας και αξιοπρέπειας, με χαρακτηριστικότερα τη νικηφόρα απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών, την πολύμηνη αντίσταση των Γαλατών της Κερατέας απέναντι στις αστυνομικές λεγεώνες, την αναπτυσσόμενη ανυπακοή των χιλιάδων «τζαμπατζήδων» του Δεν Πληρώνω. Εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα ή χελιδόνια που προοιωνίζονται την άνοιξη;
Καιροί ελπιδοφόροι… Αν ισχύει ότι το βαθύτερο σκοτάδι είναι ακριβώς πριν την αυγή, οι μεγαλειώδεις αραβικές εξεγέρσεις αποτελούν την καλύτερη απόδειξή του, γιατί περιγράφουν το απρόβλεπτο και το ανεπανάληπτο της κοινωνικής αφύπνισης, δράσης και αυτοοργάνωσης, αποκαλύπτουν ότι μπορεί οι εξουσίες να στηρίζονται σε στρατούς και θησαυροφυλάκια, αλλά, τελικά, το μεγαλύτερο όπλο τους είναι η κοινωνική ανοχή, που όταν μετατρέπεται σε αγώνα αποδεικνύει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.
Που και Πότε
Οι Θεματικές του Φεστιβάλ
Με 12 συζητήσεις και 7 διεθνείς προσκεκλημένους-ες το 16ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ επιχειρεί να συνεισφέρει στον προβληματισμό των κινημάτων αντίστασης και αλληλεγγύης στην Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αφρική και τη Νότια Αμερική:
· Απέναντι στις διακρίσεις και το ρατσισμό, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών-ριών. Με εισηγητές από τους 300 απεργούς πείνας, μεταναστευτικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις.
· Κρίση και μετανάστευση: Πού συναντιούνται οι ανάγκες και οι αγώνες ντόπιων και αλλοδαπών εργαζομένων; Εισηγούνται μετανάστες-ριες από την Αφρική και την Ασία.
· Έξαρση της φτώχειας και της εγκληματικότητας, ακροδεξιά προπαγάνδα και φασιστική βία. Εισηγούνται εκπρόσωποι μεταναστευτικών οργανώσεων και δημοτικών κινήσεων.
· Η Ευρώπη-Φρούριο και η Ελλάδα-Συνοριοφύλακας πολεμούν τους πρόσφυγες πολέμου… Με εισηγητές από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τις αντιρατσιστικές κινήσεις της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας.
· Με ποια πολιτική απέναντι στην κυβερνητική επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τα κοινωνικά δικαιώματα; Με εισηγητές από το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, το Σωματείο Μετάλλου Πειραιά, την ΠΟΕΔΗΝ και το Σωματείο Εργαζομένων στη WIND.
· Κινήματα αντίστασης και ανυπακοής. Με εισηγητές-ριες από τους 300 απεργούς πείνας, το Δεν Πληρώνω, την Κερατέα και το Ελληνικό.
· Αραβικές εξεγέρσεις: Αγώνες από το μέλλον; Με εισηγητές-ριες από την Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Συρία.
· ΔΝΤ και λεηλασία του Τρίτου Κόσμου. Με εισηγητές από την Αφρική και τη Νότια Αμερική.
· Πυρηνική ενέργεια: Ο πλανητικός εχθρός… Με εισηγητές-ριες από το γερμανικό αντιπυρηνικό κίνημα, την επιστημονική κοινότητα και το Παρατηρητήριο Κατά Των Πυρηνικών στην Ελλάδα.
· Φυσικοί πόροι και δημόσια αγαθά. Με εισηγητές-ριες από το Κίνημα για το Νερό της Ισπανίας και αντίστοιχα ελληνικά κινήματα.
· Κράτος έκτακτης ανάγκης, αναβάθμιση της κρατικής καταστολής, ποινικοποίηση της φτώχειας και «κοινωνικοποίηση» του εγκλεισμού. Εισηγούνται πρώην κρατούμενοι και εκπρόσωποι οργανώσεων κατά της καταστολής και του εγκλεισμού.
· Φύλο και ταυτότητα σε καιρούς κρίσης και συντηρητικής αντεπίθεσης. Εισηγούνται μέλη φεμινιστικών και LGBT συλλογικοτήτων.
Τα πολιτιστικά
Στο πλαίσιο του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ θα λειτουργήσουν τρεις μουσικές σκηνές με καλλιτέχνες από την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και χώρες προέλευσης των μεταναστών, θα υπάρξουν εκθέσεις φωτογραφίας και αφίσας, κινηματογραφικές προβολές και εικαστικά δρώμενα, θα λειτουργεί παιδότοπος με δημιουργικό παιχνίδι και θα υπάρχουν κουζίνες από όλο τον κόσμο. Πηγή: http://www.antiracistfestival.gr/

«Συνοικία το όνειρο»

Η ταινία «Συνοικία το όνειρο» αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες ηθογραφίες της μεγάλης οθόνης. Όλες οι εκφάνσεις της ζωής των ανθρώπων μιας αθηναϊκής φτωχογειτονιάς, που αν και ζουν στην έσχατη μιζέρια, δεν παύουν να ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο. =>Ξανά στην μεγάλη οθόνη...
Υπόθεση: Ο Ρίκος αποφυλακίζεται κι επιστρέφει σπίτι του, σε μια από τις φτωχότερες συνοικίες της Αθήνας . Η παλιά του αγάπη, η Στεφανία, δεν θέλει να συνεχίσουν τη σχέση τους, τώρα που έχει άλλους πλούσιους φίλους. Μαζί με τον Νεκροφόρα και τον Ασημάκη, αρχίζουν εμπόριο παράνομων προϊόντων, αλλά πέφτουν έξω. Ο Ρίκος προτείνει να επιχειρήσουν ένα μεγαλύτερο κόλπο, όμως δεν θα προλάβουν να το ξεκινήσουν γιατί έχει ήδη σπαταλήσει τα λεφτά που του έδωσε ο Ασημάκης για κεφάλαιο...
Πρόκειται για τη σημαντικότερη σκηνοθετική δουλειά του Αλέκου Αλεξανδράκη στον ελληνικό κινηματογράφο. Το σενάριο είναι του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και του συγγραφέα Κώστα Κοτζιά, ενώ η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Η ταινία, αν και δε σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, εν τούτοις θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες ηθογραφίες της μεγάλης οθόνης. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης πλησίασε ρεαλιστικά την ελληνική πραγματικότητα, δραματοποιώντας τον πόνο και τις λαχτάρες της φτωχολογιάς, έτσι όπως τις βίωσαν οι άνθρωποι της εκείνα τα δύσκολα χρόνια του '60.
Οι κριτικοί της εποχής χαρακτήρισαν την ταινία «αριστούργημα» και μίλησαν πολύ κολακευτικά και για την υπέροχη μουσική επένδυση του Μίκη Θεοδωράκη. Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με την αυθεντική λαϊκή αλλά και δραματική ερμηνεία του γίνεται ένας ακόμη «ρόλος» προσθέτοντας δραματουργικά στοιχεία στην ταινία. Το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», ερμηνευμένο εκπληκτικά από τον Μπιθικώτση που εκείνα τα χρόνια συνεργαζόταν στενά με τον μεγάλο συνθέτη, έγινε «ύμνος» της φτωχολογιάς αντικατοπτρίζοντας μοναδικά τη σκληρή πραγματικότητα μιας Ελλάδας που προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να επιβιώσει. Πηγή: Tvxs

Πόσο επίκαιρος ήταν ο Πρίγκιπας με αυτό το τραγούδι...Μα πόσο....

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν τον γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή,
πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκάλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τριακόσιοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα "Νέα" ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.